غزل ۱۶۵ - جهان عشق ندانم چه زیر سر دارد

جهان عشق ندانم چه زیر سر دارد
که زیر هر قدمی یک جهان خطر دارد ۱

دریده تا نشود پرده‌ات نمی‌دانی
که حسن پرده‌نشینان پرده در دارد ۲

ز روی و موی بتان می‌توان یقین کردن
که شام اهل محبت ز پی سحر دارد ۳

بهای بوسه او نقد جان دریغ مکن
که این معامله نفع از پی ضرر دارد ۴

گدا چگونه کند سجده آستانی را
که بر زمین سر شاهان تاجور دارد ۵

اسیر بند سواری شدم ز بخت بلند
که در کمند اسیران معتبر دارد ۶

فتاده بر لب میگون شاهدی نظرم
که خون ناحق عشاق در نظر دارد ۷

چسان هوای تو از سر بدر توانم کرد
که با تو هر سر مویم سر دگر دارد ۸

به ملک مهر و وفا کام خشک و چشم‌تر است
وظیفه‌ای که فروغی ز خشک و تر دارد ۹