هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه وصف زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر است. زلف سیاه، چهره آتشین، طره عنبرین، لب شیرین و چشم افسونگر معشوق، دل شاعر را به بازی گرفته و عمر کوتاه او را با شور عشق دراز کرده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۸۰ - دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد
دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد
دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد ۱
آتش چهرهٔ تو مجمره سوزیها داشت
عنبرین طرهٔ تو غالیه سازیها کرد ۲
لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت
چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد ۳
تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد
عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد ۴
تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد
چین کاکل به سرت چتر فرازیها کرد ۵
دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد ۱
آتش چهرهٔ تو مجمره سوزیها داشت
عنبرین طرهٔ تو غالیه سازیها کرد ۲
لب پر شکر تو شهد فشانیها داشت
چشم افسون گر تو سحر طرازیها کرد ۳
تا نسیم سحر از جعد بلندت دم زد
عمر کوتاهم از این قصه درازیها کرد ۴
تا فروغی دلش از شوق فروزان گردد
چین کاکل به سرت چتر فرازیها کرد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۹ - دل نام سر زلف ترا مشک ختا کرد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۱ - شبی که دل به برم یاد زلف دلبر کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
