هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان احساسات عاشقانه و عرفانی می‌پردازد. در آن از مفاهیمی مانند غم، عشق، شوق، درد عاشقانه و درمان سخن گفته می‌شود. شاعر از حالات مختلف عشق و تأثیرات آن بر دل و جان سخن می‌گوید و به نوعی به دنبال یافتن درمانی برای دردهای عاشقانه است.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.

غزل ۱۹۴ - سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند

سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
پری رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند ۱

به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند بربندند
ز زلف عنبرین جان‌ها چو بگشایند بفشانند ۲

به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند
نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند ۳

سرشک گوشه گیران را چو دریابند در یابند
رخ مهر از سحرخیزان نگردانند اگر دانند ۴

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند
ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند ۵

دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند ۶

چو منصور از مراد آنان که بردارند بر دارند
بدین درگاه حافظ را چو می‌خوانند می‌رانند ۷

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
که با این درد اگر دربند درمانند درمانند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۷۷۴
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۳ - در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند
گوهر بعدی:غزل ۱۹۵ - غلام نرگس مست تو تاجدارانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.