خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج شاعر از جفا و بی‌وفایی معشوق است. شاعر وفاداری خود و جفای معشوق را مقایسه می‌کند و از ناامیدی و دل‌شکستگی خود می‌گوید. در پایان، از باد صبا می‌خواهد که پیامش را به معشوق برساند و از او بپرسد که چرا بندهٔ خود را به چنین روزی انداخته است.

رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه، ناامیدی و دل‌شکستگی است که درک آن‌ها به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

پرده برانداختی، چهره برافروختی
میکده را ساختی، صومعه را سوختی

من صفتی جز وفا هیچ نیاموختم
تو روشی جز جفا هیچ نیاموختی

بر سر اهل وفا سایه نینداختی
غیر متاع جفا مایه نیندوختی

تا دل من در غمت جامهٔ جان چاک زد
چشم امید مرا از دو جهان دوختی

ای دم باد صبا خواجه ما را بگو
بندهٔ خود را به هیچ بهر چه بفروختی

با تو فروغی مگر دم زده از درد خویش
کز سخن ناخوشش سخت‌تر افروختی

«فروغی بسطامی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir