غزل ۲۳ - حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست

حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست
وز روزگار بهره به جز از ملال نیست ۱

نقش سه شش طلب مکن از کعبتین دهر
کین نقش پنج روزه برون از خیال نیست ۲

چون منصب بزرگی و چون جاه و ملک و مال
بی وصمت تزلزل و عیب و زوال نیست ۳

خوش خاطری که منصب و جاه آرزو نکرد
خرم دلی که در طلب ملک و مال نیست ۴

از خوان ممسکان مطلب توشهٔ حیات
کان لقمه پیش اهل طریقت حلال نیست ۵

در وضع روزگار نظر کن به چشم عقل
احوال کس مپرس که جای سؤال نیست ۶

چون زلف تابدادهٔ خوبان در این دیار
هرجا که سرکشی است به جز پایمال نیست ۷

در موج فتنه‌ای که خلایق فتاده‌اند
فریاد رس به جز کرم ذوالجلال نیست ۸

از غم چنان برست دل ما که بعد از این
در وی به هیچ وجه طرب را مجال نیست ۹

جانم فدای خاطر صاحب دلی که گفت:
«شیراز جای مردم صاحب کمال نیست» ۱۰

درویشی و غریبی و زحمت ز حد گذشت
زین بیش ای عبید مرا احتمال نیست ۱۱