غزل ۶۵ - دوش سلطان خیالش باز غوغا کرده بود

دوش سلطان خیالش باز غوغا کرده بود
ملک جان تاراج و رخت صبر یغما کرده بود ۱

برق شوقش از دهانم شعله میزد هر زمان
و آتش سودای او قصد سویدا کرده بود ۲

دیده‌ام دریای خونست و من اندر حیرتم
تا خیالش چون گذر بر راه دریا کرده بود ۳

گر چه میزد یار ما لاف وفاداری دل
عاقبت بشکست پیمانی که با ما کرده بود ۴

جان ز من میخواست لعلش در بهای بوسه‌ای
بی‌تکلف مختصر چیزی تمنا کرده بود ۵

دردها چون دیر شد نومید روی از ما بتافت
هر که روزی دردمندی را مداوا کرده بود ۶

گر عبید از عشق دم زد پیش از این معذور دار
کین گناهی نیست کان بیچاره تنها کرده بود ۷