رباعی ۴ - گفتم عقلم گفت که حیران منست

گفتم عقلم گفت که حیران منست
گفتم جانم گفت که قربان منست ۱

گفتم که دلم گفت که آن دیوانه
در سلسلهٔ زلف پریشان منست ۲