رباعی ۱ - هرکس که سر زلف تو آورد بدست رباعی ۲ - تا مهر توام در دل شوریده نشست رباعی ۳ - ای مقصد خورشید پرستان رویت رباعی ۴ - گفتم عقلم گفت که حیران منست رباعی ۵ - دوران بقا بی‌می و ساقی حشواست رباعی ۶ - دنیا نه مقام ماست نه جای نشست رباعی ۷ - امشب من و چنگیی و معشوقهٔ چست رباعی ۸ - میکوش که تا ز اهل نظر خوانندت رباعی ۹ - هرچند که درد دل هر خسته بسیست رباعی ۱۰ - گل کز رخ او خجل فرو میماند رباعی ۱۱ - این شمع که شب در انجمن می‌خندد رباعی ۱۲ - هر چند بهشت صد کرامت دارد رباعی ۱۳ - تا یار برفت صبر از من برمید رباعی ۱۴ - ای شعله‌ای از پرتو رویت خورشید رباعی ۱۵ - فکری که بر آن طبع روان میگذرد رباعی ۱۶ - آن زلف که بر گوشهٔ غلطاق نهاد رباعی ۱۷ - درویش که می خورد به میری برسد رباعی ۱۸ - من ترک شراب ناب نتوانم کرد رباعی ۱۹ - آن خور که ازو قوت روح افزاید رباعی ۲۰ - جان قصهٔ آن ماه سخنگو گوید رباعی ۲۱ - عشق تو مرا چو خاک ره خواهد کرد رباعی ۲۲ - تا ساخته شخص من و پرداخته‌اند رباعی ۲۳ - گر وصل تو دست من شیدا گیرد رباعی ۲۴ - لب هر که بر آن لعل طربناک نهد رباعی ۲۵ - از شدت دست تنگی و محنت برد رباعی ۲۶ - زین گونه که این شمع روان می‌سوزد رباعی ۲۷ - قومی ز پی مذهب و دین می‌سوزند رباعی ۲۸ - دل با رخ دلبری صفائی دارد رباعی ۲۹ - وصف لب او سخن چو آغاز کند رباعی ۳۰ - دانا ز می و مغانه می نگریزد رباعی ۳۱ - هر لحظه رسد به من بلائی دیگر رباعی ۳۲ - ای در سر هر کس از تو سودای دگر رباعی ۳۳ - از شوق توام هست بر آتش خاطر رباعی ۳۴ - ای لعل لبت به دلنوازی مشهور رباعی ۳۵ - ای دل پس از این انده بیهوده مخور رباعی ۳۶ - ای بر دل هرکس ز تو آزار دگر رباعی ۳۷ - ای دل پس از این غصهٔ ایام مخور رباعی ۳۸ - دل در پی عشق دلبرانست هنوز رباعی ۳۹ - نه یار نوازد بکرم یک روزم رباعی ۴۰ - بیم است که در بیخودی افسانه شوم رباعی ۴۱ - دل سیر شد از غصهٔ گردون خوردن رباعی ۴۲ - در کوچهٔ فقر گوشه‌ای حاصل کن رباعی ۴۳ - از کار جهان کرانه خواهم کردن رباعی ۴۴ - گفتم صنما شدم به کام دشمن رباعی ۴۵ - بر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین رباعی ۴۶ - ای دل بگزین گوشه‌ای از ملک جهان رباعی ۴۷ - از دل نرود شوق جمالت بیرون رباعی ۴۸ - ای رای تو ترجمان تقدیر شده رباعی ۴۹ - در درد سرم زین دل سودا پیشه رباعی ۵۰ - ای آنکه به جز تو نیست فریادرسی رباعی ۵۱ - پیش لب و زلفش ای دل از حیرانی