هوش مصنوعی:
شاعر از فراق یار خود مینالد و بیان میکند که با رفتن یار، صبرش از دست رفته و اشکهای خونین میریزد. او احساس میکند که دیگر قادر به دیدن یارش نیست و آرزو میکند که هر کس که نمیتواند یارش را ببیند، کور شود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شدید مانند 'اشک خونین' و 'آرزوی کوری' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
رباعی ۱۳ - تا یار برفت صبر از من برمید
تا یار برفت صبر از من برمید
وز هر مژهام هزار خونابه چکید ۱
گوئی نتوانم که ببینم بازش
«تا کور شود هر آنکه نتواند دید» ۲
وز هر مژهام هزار خونابه چکید ۱
گوئی نتوانم که ببینم بازش
«تا کور شود هر آنکه نتواند دید» ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲ - هر چند بهشت صد کرامت دارد
گوهر بعدی:رباعی ۱۴ - ای شعلهای از پرتو رویت خورشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
