هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است. شاعر خود را به شمع تشبیه می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و اشک می‌ریزد. او از درد هجران و فراق معشوق رنج می‌برد و آرزوی وصال دارد. شعر پر از تصاویر شعری مانند شمع، آتش، آب و اشک است که احساسات شاعر را به زیبایی بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد تا به طور کامل درک شود.

غزل ۲۹۴ - در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع
شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع ۱

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم پرست
بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع ۲

رشته ی صبرم به مقراض غمت ببریده شد
همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع ۳

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم رو
کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع ۴

در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست
این دل زار نزار اشک بارانم چو شمع ۵

در شب هجران مرا پروانه وصلی فرست
ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع ۶

بی جمال عالم آرای تو روزم چون شب است
با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع ۷

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت
تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع ۸

همچو صبحم یک نفس باقیست با دیدار تو
چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع ۹

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین
تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع ۱۰

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت
آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۷۲۶
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۹۳ - بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع
گوهر بعدی:غزل ۲۹۵ - سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.