هوش مصنوعی:
متن بیانگر درد و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از اشکهای جگرسوز و سوختن مرغ شبآهنگ در هوا سخن میگوید. همچنین، اشاره میکند که عاشقان در راه عشق، دیگر به مسافت و مقصد توجهی ندارند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی بیشتری دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۲۲ - دوش زیاد رخت اشک جگر سوز من
دوش زیاد رخت اشک جگر سوز من
شد به هوا پر بسوخت مرغ شب آهنگ را
در طلب عاشقان گر قدم از سر کنند
هیچ نپرسند با زمنزل و فرسنگ را
شد به هوا پر بسوخت مرغ شب آهنگ را
در طلب عاشقان گر قدم از سر کنند
هیچ نپرسند با زمنزل و فرسنگ را
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱ - هر طرفی و قصهای ورچه که پوشم آستین
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - بس بود این که سوی خود راه دهی نسیم را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
