هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از مهر و محبت، عشق و مستی، و رنجهای عاشق سخن میگوید. شاعر از جدایی و درد عشق مینالد و به تقدیر و حکمت الهی اشاره میکند. همچنین، از لیلی و مجنون و خسرو و شیرین به عنوان نمادهای عشق یاد میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و جدایی نیاز به درک بالاتری از زندگی و عواطف انسانی دارد.
غزل ۲۶ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را
مست کن عاشقان محزون را ۱
رخ نمودی و جان من بر دی
اثر این بود فال میمون را ۲
دل من کشته شد بقای تو باد
چه توان کرد حکم بیچون را ۳
از درونم نمیروی بیرون
در گرفتی درون و بیرون را ۴
نام لیلی براید اندر نقش
گر بریزند خون مجنون را ۵
گفت خسرو نگیردت ما ناک
خاصیت سلب گشت افسون را ۶
مست کن عاشقان محزون را ۱
رخ نمودی و جان من بر دی
اثر این بود فال میمون را ۲
دل من کشته شد بقای تو باد
چه توان کرد حکم بیچون را ۳
از درونم نمیروی بیرون
در گرفتی درون و بیرون را ۴
نام لیلی براید اندر نقش
گر بریزند خون مجنون را ۵
گفت خسرو نگیردت ما ناک
خاصیت سلب گشت افسون را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵ - از درونم نمیروی بیرون
گوهر بعدی:غزل ۲۷ - بهار پرده بر انداخت روی نیکو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.