هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای فصل بهار و طبیعت میپردازد، با تصاویری از گلها، باغها و صبح بهاری. همچنین، اشارهای به گذرا بودن زمان و ضرورت لذت بردن از لحظات دارد.
رده سنی:
12+
محتوا از نظر ادبی و مفهومی برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذتبخش است. همچنین، عدم وجود مضامین نامناسب یا پیچیدهی غیرقابل هضم برای گروههای سنی پایینتر، این ردهبندی را توجیه میکند.
غزل ۲۷ - بهار پرده بر انداخت روی نیکو را
بهار پرده بر انداخت روی نیکو را
نمونه گشت جهان بوستان مینو را
یکی در ابر بهاری نگر ز رشتهٔ صبح
چگونه میگسلد دانههای لولو را
سفر چگونه توان کرد در چنین وقتی
ز دست چون بتوان داد روی نیکو را
به باغ غرقهٔ خون است لاله دانی چیست
ز تیغ کوه بریده است روزگار او را
بیا که تا به چمن در رویم و بنشینیم
ببوی گل بکف آریم جام گلبو را
نمونه گشت جهان بوستان مینو را
یکی در ابر بهاری نگر ز رشتهٔ صبح
چگونه میگسلد دانههای لولو را
سفر چگونه توان کرد در چنین وقتی
ز دست چون بتوان داد روی نیکو را
به باغ غرقهٔ خون است لاله دانی چیست
ز تیغ کوه بریده است روزگار او را
بیا که تا به چمن در رویم و بنشینیم
ببوی گل بکف آریم جام گلبو را
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶ - مهر بگشای لعل میگون را
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - سری دارم که سامان نیست او را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
