هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از عشق و درد سخن میگوید. او با تصاویری مانند سوختن لباس در چمن و تشبیه آن به شعلهٔ لاله، احساسات خود را بیان میکند. همچنین، از نوشیدن شراب و بخشیدن حق لب به پیاله به عنوان استعارهای از عشق و فداکاری یاد میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به نوشیدن شراب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۱ - سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
در دل خود گمان کند شعله گرم لاله را
تو ز پیاله میخوری من همه خون که دم به دم
حق لبم همی دهی از لب خود پیاله را
در دل خود گمان کند شعله گرم لاله را
تو ز پیاله میخوری من همه خون که دم به دم
حق لبم همی دهی از لب خود پیاله را
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰ - جانا به پرسش یاد کن رو زی من گم بوده را
گوهر بعدی:غزل ۳۲ - جان ز نظاره خراب و ناز او ز اندازه بیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
