هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق خود میخواهد که با مهربانی به او نگاه کند و از بیتوجهیاش دست بردارد. او احساس میکند که معشوق بدون گفتن سخنی او را ترک کرده و این رفتار را نوعی سیاست میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک کامل داشته باشد.
غزل ۳۰ - جانا به پرسش یاد کن رو زی من گم بوده را
جانا به پرسش یاد کن رو زی من گم بوده را
آخر پرحمت باز کن آن چشم خواب آلوده را
نا خوانده سویت آمدم ناگفته رفتی از برم
یعنی سیاست این بود فرمان نافرموده را
آخر پرحمت باز کن آن چشم خواب آلوده را
نا خوانده سویت آمدم ناگفته رفتی از برم
یعنی سیاست این بود فرمان نافرموده را
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹ - ای صبا بوسه زن ز من در او را
گوهر بعدی:غزل ۳۱ - سوختهٔ رخت اگر سوی چمن گذر کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
