غزل ۸۴ - نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل دردست

نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل دردست
چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست

تا به گلزار جهان سرو بلندت برخاست
هر نهالی که نشاندند به بستان بنشست