غزل ۱۴۵ - بیدار شو دلا که جهان جای خواب نیست

بیدار شو دلا که جهان جای خواب نیست
ایمن درین خرابه نشستن صواب نیست

از خفتگان خاک چه پرسی که حال چیست
زان خواب خوش که هیچ کسی را جواب نیست

طیب حیات خواستن از آسمان خطاست
کز شیشهٔ دلیل امید صواب نیست