غزل ۴۸۷ - ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی

ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی
تا راهرو نباشی کی راهبر شوی ۱

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق
هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی ۲

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی ۳

خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد
آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی ۴

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوبتر شوی ۵

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر
کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی ۶

از پای تا سرت همه نور خدا شود
در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی ۷

وجه خدا اگر شودت منظر نظر
زین پس شکی نماند که صاحب نظر شوی ۸

بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شود
در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی ۹

گر در سرت هوای وصال است حافظا
باید که خاک درگه اهل هنر شوی ۱۰