هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ناراحتیهای درونی خود میگوید که مانند نامهای پنهان در زیر پوست است. او از دل خود سپاسگزاری میکند که با وجود جور و ستم گردون (آسمان یا بخت) صبور بوده است. همچنین، او بدبختیهای خود را ناشی از بخت نامساعد میداند و نه از گردون.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، موضوعات غم و اندوه و پذیرش سرنوشت نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۱۸۲ - نارسته می توان دید از زیر پوست خطت
نارسته می توان دید از زیر پوست خطت
چون نامه یی که کاتب سوی برون بخواند
ای دل سپاس دار که گردوست جور کرد
از بخت نامساعد من بود ازو نبود
چون نامه یی که کاتب سوی برون بخواند
ای دل سپاس دار که گردوست جور کرد
از بخت نامساعد من بود ازو نبود
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۱ - کار حسن تو رسیدست به جایی که سزد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۳ - ای درج لعل دوست مگر خاتم جمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
