هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و آرزوی بیپایان خود به معشوق میگوید و بیان میکند که عمر و صبرش در جستجوی او سپری شده است. حتی با رفتن معشوق، بوی او و دلهای عاشقان همچنان به دنبال او هستند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و حسرتآمیز موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از ادبیات و احساسات پیچیده دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
غزل ۳۴۲ - عمری در آرزوی تو رفتست و میرود
عمری در آرزوی تو رفتست و میرود
صبرم به جستجوی تو رفته است و میرود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و میرود
صبرم به جستجوی تو رفته است و میرود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و میرود
۵۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۴۱ - شد جهان زنده به بوی گل ولی من چون زیم
گوهر بعدی:غزل ۳۴۳ - بیداریم بکشت وه ای ساربان خموش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
