هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و آرزوی بیپایان خود به معشوق میگوید و بیان میکند که عمر و صبرش در جستجوی او سپری شده است. حتی با رفتن معشوق، بوی او و دلهای عاشقان همچنان به دنبال او هستند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و حسرتآمیز موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک نسبی از ادبیات و احساسات پیچیده دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
گزیدهٔ غزل ۳۴۲
عمری در آرزوی تو رفتست و میرود
صبرم به جستجوی تو رفته است و میرود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و میرود
صبرم به جستجوی تو رفته است و میرود
رفتی و بوی زلف تو ماند و هزار دل
دنبال تو به بوی تو رفتست و میرود
۵۳۸
این گوهر را بشنوید
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:گزیدهٔ غزل ۳۴۱
گوهر بعدی:گزیدهٔ غزل ۳۴۳
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
