هوش مصنوعی:
شاعر از اسارت دلش به زلف و روی معشوق سخن میگوید و آن را به دزدی ماهتاب در شب تشبیه میکند که به خانهای وارد میشود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از تشبیهات ادبی است که درک آن برای مخاطبان با سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۳۶۰ - دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد
دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد
شب ماهتاب دزدی که به خانهای در آید
شب ماهتاب دزدی که به خانهای در آید
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۹ - در کین گشاد چشمت به خیال خود بگو تا
گوهر بعدی:غزل ۳۶۱ - رفت و باز آمدنش تا به قیامت نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.