غزل ۱۲ - ای نوبهار عاشقان، داری خبر از یار ما

ای نوبهارِ عاشقان، داری خَبَر از یارِ ما
ای از تو آبستنْ چَمَن، ویْ از تو خندان باغ‌ها ۱

ای بادهایِ خوش نَفَس، عُشّاق را فریاد رَس
ای پاک‌تر از جان و جا، آخِر کجا بودی؟ کجا؟ ۲

ای فِتنۀ روم و حَبَش، حیران شدم کین بویِ خوش
پیراهنِ یوسُف بُوَد، یا خود رَوانِ مُصطفی؟ ۳

ای جویبارِ راستی، از جویِ یارِ ماسْتی
بر سینه‌ها سیناسْتی، بر جان‌هایی جانْ فزا ۴

ای قیل و ای قالِ تو خوش، وِیْ جُمله اَشکالِ تو خوش
ماهِ تو خوش، سالِ تو خوش، ای سال و مَهْ چاکر تو را ۵