هوش مصنوعی:
شاعر از نسیم میخواهد که اگر به حرم معشوق راه یافت، نشانههای قدم او را ببوسد. او اشاره میکند که میان عاشق و معشوق نیازی به واسطه نیست، اما با این حال دردهای عشق را به رشته تحریر درآورده است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۱۵ - گر ای نسیم ترا ره دهند درحرمش
گر ای نسیم ترا ره دهند درحرمش
ببوس از من خاکی نشانهٔ قدمش
میان دلبر و دل حاجت رسالت نیست
و لیک هم بنوشتیم ماجرای غمش
ببوس از من خاکی نشانهٔ قدمش
میان دلبر و دل حاجت رسالت نیست
و لیک هم بنوشتیم ماجرای غمش
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۴ - آنکه از جان دو ستر میدارمش
گوهر بعدی:غزل ۴۱۶ - ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
