هوش مصنوعی:
شاعر از ساقی میخواهد که شراب غمانگیز به دیگران بدهد، زیرا خودش با روزگار خویش درگیر است. همچنین، از بختِ خوابآلود میخواهد که از بیداران دور شود، چرا که شاعر در شبکاری است و بخت در تاریکی نمیبیند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب (بهصورت نمادین) ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
غزل ۴۷۳ - الا ای ساقی فار غدلان می هم بدیشان ره
الا ای ساقی فار غدلان می هم بدیشان ره
که من با روزگار خویشتن خونخواریی دارم
برو ای بخت خواب آلود از پهلوی بیداران
که تو شب کوریی زاری و من شب کاریی دارم
که من با روزگار خویشتن خونخواریی دارم
برو ای بخت خواب آلود از پهلوی بیداران
که تو شب کوریی زاری و من شب کاریی دارم
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۷۲ - گفتی که تو این بیدلی از روی که داری؟
گوهر بعدی:غزل ۴۷۴ - عاشق شدم و محرم اینکار ندارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
