هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و شناخت خود نسبت به معشوقهای با ویژگیهای خاص (طناز، شوخ، غماز) سخن میگوید. او با اطمینان از شناخت عمیق خود از معشوق و احساساتش صحبت میکند و به تجربیات عاشقانهاش اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک برخی از اصطلاحات و اشارات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
غزل ۴۸۵ - من آن ترک طناز را می شناسم
من آن ترک طناز را می شناسم
من آن شوخ بد ساز را می شناسم ۱
میبنید تا می توانید در وی
که من آن سر انداز را میشناسم ۲
نبینم به سویش ز بیم دو چشمش
که آن هر دو غماز را میشناسم ۳
شبم تازه شد جان بدشنام مستی
توبودی من آواز را می شناسم ۴
زمن پرس ذوق سخنهای خسرو
که من آن ره و ساز را میشناسم ۵
من آن شوخ بد ساز را می شناسم ۱
میبنید تا می توانید در وی
که من آن سر انداز را میشناسم ۲
نبینم به سویش ز بیم دو چشمش
که آن هر دو غماز را میشناسم ۳
شبم تازه شد جان بدشنام مستی
توبودی من آواز را می شناسم ۴
زمن پرس ذوق سخنهای خسرو
که من آن ره و ساز را میشناسم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۸۴ - یکزمان پیش من ای جان و جهانم بنشین
گوهر بعدی:غزل ۴۸۶ - گمراه شدم ره سوی جانان ز که پرسم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.