هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از شادی، عشق و زیبایی سخن می‌گوید و از غم و اندوه می‌گریزد. او از یار و رخسارش یاد می‌کند و از دل و دف می‌خواهد تا از غم بنالند. شاعر همچنین به عشق و زیبایی خسرو و فرهاد اشاره می‌کند و از شیرینی عشق سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات ادبی مانند خسرو و فرهاد نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

غزل ۸۸ - شاد آمدی ای مه رو، ای شادی جان شاد آ

شاد آمدی ای مَهْ رو، ای شادیِ جانْ شاد آ
تا بود چُنین بودی، تا باد چُنان بادا ۱

ای صورتِ هر شادی، اَنْدَر دلِ ما یادی
ای صورتِ عشقِ کُل، اَنْدَر دِل ما یاد آ ۲

بیرون پَر از این طِفْلی ما را بِرَهان ای جان
از مِنَّتِ هر داد و وَزْ غُصّهٔ هر دادا ۳

ما چَنگ زدیم از غَم، در یار و رُخانِ ما
ای دَفْ تو بِنال از دل، وِیْ نایْ به فریاد آ ۴

ای دل تو که زیبایی، شیرین شو از آن خُسرو
وَرْ خُسروِ شیرینی، در عشقْ چو فرهاد آ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۷۶۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۷ - جانا سر تو یارا، مگذار چنین ما را
گوهر بعدی:غزل ۸۹ - یک پند ز من بشنو، خواهی نشوی رسوا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.