غزل شمارهٔ ۱۴۶ - جمع و تفریق

ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلی
خوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی ۱

فردا که رهزنان دی از راه می رسند
نه بلبلی به جای گذارند و نه گلی ۲

دیشب در انتظار تو جانم به لب رسید
امشب بیا که نیست به فردا تقبلی ۳

گلچین گشوده دست تطاول خدای را
ای گل بهر نسیم نشاید تمایلی ۴

گردون ز جمع ما همه تفریق می کند
با این حساب باز نماند تفاضلی ۵

عمر منت مجال تغافل نمی دهد
مشنو که هست شرط محبت تغافلی ۶

ای باغبان که سوختی از قهرم آشیان
روزی ببینمت که نه سروی نه سنبلی ۷

حالی خوش است کام حریفان به دور جام
گر دور روزگار نیابد تحولی ۸

گر دوستان به علم و هنر تکیه کرده اند
ما را هنر نداده خدا جز توکلی ۹

عاشق به کار خویش تعلل چرا کند
گردون به کار فتنه ندارد تعللی ۱۰

شکرانه تفضل حسنت خدای را
با شهریار عاشق شیدا تفضلی ۱۱