هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر پرهیز از طمع، تظاهر و دنباله‌روی از هوای نفس تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که به جای جستجوی قدرت و ثروت، به سیرت نیکوکاران و راه درویشان توجه شود و عشق حقیقی را در جای دیگری نجویند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۶۹ - شغل سرهنگان دین از مرد متواری مجوی

شغل سرهنگان دین از مرد متواری مجوی
سیرت ابرار را در طبع اضراری مجوی ۱

از هوای فقر مردان کاخ فغفوری مخواه
در سرای سوز سلمان تخت جباری مجوی ۲

در میان دوکدان لاف هر تردامنی
نیزه و گرز و کمان و تیر عیاری مجوی ۳

دل که در سودا غمی شد بینی از بویش مگیر
در خرابهٔ بام گلخن طبل عطاری مجوی ۴

خلعت بوذر نداری گام دینداری منه
قوت حیدر نداری نام کراری مجوی ۵

خار پای راه درویشان آن درگاه را
در کف دست عروس مهد عماری مجوی ۶

هر کسی را نور صدق عشق این ره کی دهد
صورت خورشید را اندر شب تاری مجوی ۷

گرد طاووسان دین گرد و بمان اوباش را
در دهان زاغ پیسه مشک تاتاری مجوی ۸

بر سر طور هوا طنبور شهوت می‌زنی
عشق داری لن ترانی را بدین خواری مجوی ۹

ور تو خواهی نفس شیطان از تو بیزاری کند
نام عشق دوست را جز از سر زاری مجوی ۱۰
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - تا کی اندر راه دین با نفس دمسازی کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.