هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج جسمی و روحی خود میگوید و بیان میکند که افزایش مال و منال در زندگی کسی که باید با کاروان برود (یعنی مرگش نزدیک است) فایدهای ندارد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زوال است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۱۹۵ - احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی
بینم مضرت تن و نقصان جان همی ۱
منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر
آن را که رفت باید با کاروان همی ۲
بینم مضرت تن و نقصان جان همی ۱
منزل چه سازد و چکند رخت بیشتر
آن را که رفت باید با کاروان همی ۲
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۲
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۴ - خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل
گوهر بعدی:شماره ۱۹۶ - گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
