هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در مدح و ستایش شخصی به نام محمدمؤمن سروده شده است. شاعر از او به عنوان گوهری ناب و تاج جهان یاد میکند که از دریای آفرینش به کنار آمده و با قدومش از ستارگان آسمان مسعودتر است. همچنین، شاعر از اقبال بلند او سخن میگوید و تاریخ تولد یا رویدادی مرتبط با او را به صورت رمزی بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای زبان ادبی و پیچیدهای است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، ممکن است نیاز به توضیح برخی مفاهیم و استعارههای به کار رفته در شعر باشد که برای گروه سنی بالاتر مناسبتر است.
شمارهٔ ۴۳ - در مدح میر محمد ممن فرماید
گوشوار گوش دوران درةالتاج جهان
قرةالاعیان محمدمؤمن آن عالی گوهر ۱
چون فتاد از موج بحر آفرینش بر کنار
با قدومی از نجوم آسمان مسعودتر ۲
گوهر بحر سعادت خواندمش کان گنج را
تارک ارای قبایل یافت صراف نظر ۳
این هم از اقبال او دیدم که از دریای فکر
چون فروشد عقل کارد در دریای دگر ۴
گوهر بحر سعادت بود یک تاریخ او
تارک آرای قبایل گشت تاریخ دگر ۵
قرةالاعیان محمدمؤمن آن عالی گوهر ۱
چون فتاد از موج بحر آفرینش بر کنار
با قدومی از نجوم آسمان مسعودتر ۲
گوهر بحر سعادت خواندمش کان گنج را
تارک ارای قبایل یافت صراف نظر ۳
این هم از اقبال او دیدم که از دریای فکر
چون فروشد عقل کارد در دریای دگر ۴
گوهر بحر سعادت بود یک تاریخ او
تارک آرای قبایل گشت تاریخ دگر ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۳۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۴ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.