هوش مصنوعی:
شاعر در این متن توصیف میکند که چگونه به مکانی مقدس رسیده است که نور مهر علی و عترت او تا ماه میدرخشد. همراهانش از اهل معرفت به او میگویند که این مکان، خاک پاک حسین (ع) است. شاعر از تاریخ این مکان آگاه نبوده و یکی از همراهان او را آگاه میسازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و اصطلاحات خاص، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میسازد.
شماره ۱۰۱ - بر سر تربتی رسیدم دوش
بر سر تربتی رسیدم دوش
خرم و غم زدا و محنت کاه ۱
نور مهر علی و عترت او
زان مکان رفته تا به ذروهٔ ماه ۲
با من آن روز از قضا بودند
جمعی از اهل معرفت همراه ۳
گفتم این خاک کیست شخصی گفت
خاک پاک حسین عینالله ۴
گفتم آگه نیم ز تاریخش
از همان مصرعم نمود آگاه ۵
خرم و غم زدا و محنت کاه ۱
نور مهر علی و عترت او
زان مکان رفته تا به ذروهٔ ماه ۲
با من آن روز از قضا بودند
جمعی از اهل معرفت همراه ۳
گفتم این خاک کیست شخصی گفت
خاک پاک حسین عینالله ۴
گفتم آگه نیم ز تاریخش
از همان مصرعم نمود آگاه ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
