هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از اوج قدرت و سپس افول شاه یحیی سخن میگوید. او که زمانی به اوج ماه پرواز کرده بود، ناگهان از این سرزمین دلگیر میشود و از همپروازی با اقران و اشباه خسته میشود. سپس به دنبال آرامش در جایگاهی بلند مانند شاخ سدره میگردد. در نهایت، با مرگ او، تنها آه جانکاه مردم باقی میماند و تاریخ نیز با حسرت از او یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، موضوع مرگ و افول قدرت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۰۳ - همان اوج دولت شاه یحیی
همان اوج دولت شاه یحیی
که پروازش گذشت از ذروهٔ ماه ۱
به تنگ آمد دلش ناگه ازین بوم
ز هم پروازی اقران و اشباه ۲
چو بود از زمرهٔ همت بلندان
ز شاخ سدره گردید آشیان خواه ۳
چو بیرون از جهان میرفت میگفت
زبان هاتفان الخلد مثواه ۴
چو او را جان برآمد برنیامد
ز جان خلق غیر از آه جانکاه ۵
چو تاریخش طلب کردم خرد گفت
برون شد شاه یحیی از جهان آه ۶
که پروازش گذشت از ذروهٔ ماه ۱
به تنگ آمد دلش ناگه ازین بوم
ز هم پروازی اقران و اشباه ۲
چو بود از زمرهٔ همت بلندان
ز شاخ سدره گردید آشیان خواه ۳
چو بیرون از جهان میرفت میگفت
زبان هاتفان الخلد مثواه ۴
چو او را جان برآمد برنیامد
ز جان خلق غیر از آه جانکاه ۵
چو تاریخش طلب کردم خرد گفت
برون شد شاه یحیی از جهان آه ۶
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۶
۶۲۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.