شمارهٔ ۱۸۷ - در تولد دختر خود

یکی دو زایند آبستنان مادر طبع
ز من بزاد به یکباره صدهزار پسر ۱

یکان یکان حبشی چهره و یمانی اصل
همه بلال معانی، همه اویس هنر ۲

یگانهٔ دو سرا و سه وقت و چار ارکان
امیر پنج حس و شش جهات و هفت اختر ۳

مرا چه نقصان گر جفت من بزاد کنون
به چشم زخم هزاران پسر یکی دختر ۴

که دختری که ازینسان برادران دارد
عروس دهرش خوانند و بانوی کشور ۵

اگر بمیرد باشد بهشت را خاتون
وگر بماند زیبد مسیح را خواهر ۶

اگرچه هست بدینسان خداش مرگ دهاد
که گور بهتر داماد و دفت اولی‌تر ۷

اگر نخواندی نعم الختن برو برخوان
وگر ندیدی دفن البنات شو بنگر ۸

مرا به زادن دختر چه خرمی زاید
که اش مادر من هم نزادی از مادر ۹

سخن که زادهٔ خاقانی است دیر زیاد
که آن ز نه فلک آمد نه از چهار گهر ۱۰