هوش مصنوعی:
این شعر در مدح و ستایش جمال صفاهان نظام دوم است که به دلیل سخاوت و کرمش، مانند علی(ع) و ابراهیم(ع) توصیف شده است. شاعر بیان میکند که او تنها جوانمرد جهان بود و فلک از حسد او را نگذاشت. خاقانی نیز از سوگ او چنان سوخته که شب و روزش یکی شده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۲۰۵ - در رثاء جمال الدین ابوجعفر محمدبن علی بن منصور اصفهانی وزیر قطب الدین صاحب موصل
جمال صفاهان نظام دوم
که گیتی سیم جعفر انگاشتش ۱
چو قحط کرم دید در مرز دهر
علیوار تخم کرم کاشتش ۲
دهان جهان نالهٔ آز داشت
به در سخاوت بینباشتش ۳
به سلطانی جود چون سر فراشت
قضا چتر دولت برافراشتش ۴
به معماری کعبه چون دست برد
زمانه براهیم پنداشتش ۵
از آن کآفتاب سخا بود چرخ
ز روی زمین سایه برداشتش ۶
جهان را همین یک جوان مرد بود
فلک هم حسد برد و نگذاشتش ۷
چنان سوخت خاقانی از سوگ او
که با شام برمیزند چاشتش ۸
که گیتی سیم جعفر انگاشتش ۱
چو قحط کرم دید در مرز دهر
علیوار تخم کرم کاشتش ۲
دهان جهان نالهٔ آز داشت
به در سخاوت بینباشتش ۳
به سلطانی جود چون سر فراشت
قضا چتر دولت برافراشتش ۴
به معماری کعبه چون دست برد
زمانه براهیم پنداشتش ۵
از آن کآفتاب سخا بود چرخ
ز روی زمین سایه برداشتش ۶
جهان را همین یک جوان مرد بود
فلک هم حسد برد و نگذاشتش ۷
چنان سوخت خاقانی از سوگ او
که با شام برمیزند چاشتش ۸
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۸
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - منه غرامت خاقانیا نهاد فلک را
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - هر کجا از خجندیان صدری است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
