خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از خاقانی شروانی، پرندگان مختلف را با ویژگی‌های منفی مانند جغد، کلاغ، خروس، قمری، طوطی، عقاب، غراب، کرکس، طاووس و عصفور مقایسه می‌کند و هر یک را نماد صفات ناپسند مانند نجاست، حسادت، زناکاری، وقاحت، غمازی، ستمگری، ترس‌آفرینی، فسق و دشمنی می‌داند. در مقابل، شاعر خود را بلبل سخن می‌خواند و دشمنانش را به باز سپید تشبیه می‌کند که سرانجام به سرنوشتی شوم دچار خواهند شد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتقادی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند زناکاری و فسق ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد.

این غر غرچه جغد دمن است
نیست او را چو همای اصل کریم

چون کلاغ است نجس خوار و حسود
چون خروس است زناکار و لئیم

هست چون قمری طناز و وقح
هست چون طوطی غماز و ندیم

چون عقاب الجور آرندهٔ جور
چون غراب البین آرندهٔ بیم

نیست در قصر شهان شاهین‌وار
هست بر کنگره‌ها کنگر دیم

نیست طغرل شرف و عنقا نام
هست هدهد لقب و کرکس خیم

گه چو دمسیجک از شاخ به شاخ
گاه چون شب‌پرک از تیم به تیم

رهبر دیو چو طاووس مدام
مایهٔ فسق چو عصفور مقیم

تا که خاقانی بلبل سخن است
اوست چون باشه گه باد عقیم

بس که شد دشمن این باز سپید
تاش چون زاغ سیه گشت گلیم

زود بی‌نام به شمشیر ملک
سر او چون دم خطاف دو نیم

«خاقانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir