غزل ۵۹۷ - نیست پیوند گسل مرغ دل شیدائی

نیست پیوند گسل مرغ دل شیدائی
زان بت نوش دهن چون مگس از حلوائی ۱

زانگبین است مگر فرش حریم در او
که چنین مانده در او پای دل هرجائی ۲

شکرستان جمال تو چنان می‌خواهم
که در آنجا مگسی را نبود گنجائی ۳

ساکنم کن به ره خویش که پر مشکل نیست
مور را درگذر شهد سکون فرسائی ۴

بر سر خوان تو بر زهر بنان سائی به
که به شهد دگران دست و دهان آلائی ۵

بازماند دهن طفل لبن خواره ز شوق
هرگه آیند لبان تو به شکر خائی ۶

محتشم در صفت آری به شکر ریزی تو
طوطی نیست درین نه قفس مینائی ۷