هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که انسانهای خودخواه و بیتفاوت به دیگران، تنها به فکر منافع خود هستند و حتی در مواقعی که میتوانند به دیگران کمک کنند، از این کار خودداری میورزند. این متن به نوعی انتقاد از رفتارهای خودخواهانه و عدم همدردی با دیگران است.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، این متن نیاز به درک نسبی از روابط اجتماعی و انسانی دارد.
شماره ۱۲۲ - نه آدمیست که در خرمی و مجموعی
نه آدمیست که در خرمی و مجموعی
به خستگان پراکنده بر نبخشاید ۱
گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب
وگر گلیم رفیق آب میبرد شاید ۲
به خستگان پراکنده بر نبخشاید ۱
گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب
وگر گلیم رفیق آب میبرد شاید ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - در مدح صاحب دیوان
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - روز گم گشتن فرزند مقادیر قضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
