شماره ۱ - در پند و اخلاق و غیر آن شماره ۲ - مظلوم دست بستهٔ مغلوب را بگوی شماره ۳ - سپاس دار خدای لطیف دانا را شماره ۴ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است شماره ۵ - طریق و رسم صاحبدولتانست شماره ۶ - در ستایش شماره ۷ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است شماره ۸ - مباش غره به گفتار مادح طماع شماره ۹ - احدا سامع المناجات شماره ۱۰ - به سکندر نه ملک ماند و نه مال شماره ۱۱ - چو خویشتن نتواند که می‌خورد قاضی شماره ۱۲ - چنین که هست نماند قرار دولت و ملک شماره ۱۳ - علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد شماره ۱۴ - مرا گویند با دشمن برآویز شماره ۱۵ - یکی از بخت کامران بینی شماره ۱۶ - به راه راست توانی رسید در مقصود شماره ۱۷ - عیب آنان مکن که پیش ملوک شماره ۱۸ - گر اهل معرفتی هر چه بنگری خوبست شماره ۱۹ - امید خلق برآور چنانکه بتوانی شماره ۲۰ - هرگز پر طاووس کسی گفت که زشتست؟ شماره ۲۱ - مرکب از بهر راحتی باشد شماره ۲۲ - پدرم بندهٔ قدیم تو بود شماره ۲۳ - در چشمت ار حقیر بود صورت فقیر شماره ۲۴ - کسی گفت عزت به مال اندرست شماره ۲۵ - دست بر پشت مار مالیدن شماره ۲۶ - گر سفیهی زبان دراز کند شماره ۲۷ - هرگز به مال و جاه نگردد بزرگ نام شماره ۲۸ - در عزت نفس شماره ۲۹ - ره نمودن به خیر ناکس را شماره ۳۰ - دشمن اگر دوست شود چند بار شماره ۳۱ - دهل را کاندرون زندان بادست شماره ۳۲ - ماه را دید مرغ شب پره گفت شماره ۳۳ - خواست تا عیبم کند پروردهٔ بیگانگان شماره ۳۴ - ای نفس چون وظیفهٔ روزی مقررست شماره ۳۵ - در سرای به هم کرده از پس پرده شماره ۳۶ - شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد شماره ۳۷ - صاحب کمال را چه غم از نقص مال و جاه شماره ۳۸ - ضرورتست به توبیخ با کسی گفتن شماره ۳۹ - اگر خود بردرد پیشانی پیل شماره ۴۰ - در حدود ری یکی دیوانه بود شماره ۴۱ - بیا که پرده برانداختم ز صورت حال شماره ۴۲ - به تماشای میوه راضی شو شماره ۴۳ - چه سود از دزدی آنگه توبه کردن شماره ۴۴ - شنیدم که بیوه‌زنی دردمند شماره ۴۵ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است شماره ۴۶ - مرا از بهر دیناری ثنا گفت شماره ۴۷ - بر تربت دوستان ماضی شماره ۴۸ - ای بلند اختر خدایت عمر جاویدان دهاد شماره ۴۹ - پسر نورسیده شاید بود شماره ۵۰ - بیا بگوی که پرویز از زمانه چه خورد شماره ۵۱ - جوشن بیار و نیزه و برگستوان ورد شماره ۵۲ - خون دار اگرچه دشمن خردست زینهار شماره ۵۳ - در جهان با مردمان دانی که چون باید گذاشت شماره ۵۴ - مرد دیگر جوان نخواهد بود شماره ۵۵ - ملک ایمن درخت بارورست شماره ۵۶ - آن را که تو دست پیش داری شماره ۵۷ - آدمی فضل بر دگر حیوان شماره ۵۸ - تو خود جفا نکنی بی‌گناه بر بنده شماره ۵۹ - دیو اگر صومعه داری کند اندر ملکوت شماره ۶۰ - طمع خام که سودی بکنم شماره ۶۱ - شد غلامی به جوی کاب آرد شماره ۶۲ - من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد شماره ۶۳ - مر تو را چون دو کار پیش آید شماره ۶۴ - دانی که بر نگین سلیمان چه نقش بود شماره ۶۵ - ز دست ترشروی خوردن تبرزد شماره ۶۶ - روزی به سرش نبشته بودند شماره ۶۷ - از دست تهی کرم نیاید شماره ۶۸ - کسی به حمد و ثنای برادران عزیز شماره ۶۹ - گر جهان فتنه گیرد از چپ و راست شماره ۷۰ - کاملانند در لباس حقیر شماره ۷۱ - سخن گفته دگر باز نیاید به دهن شماره ۷۲ - اگر صد دفتر شیرین بخوانی شماره ۷۳ - خر به سعی آدمی نخواهد شد شماره ۷۴ - تشنهٔ سوخته در چشمهٔ روشن چو رسید شماره ۷۵ - هیچ دانی که آب دیدهٔ پیر شماره ۷۶ - دوستان سخت پیمان را ز دشمن باک نیست شماره ۷۷ - حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور شماره ۷۸ - یاد دارم ز پیر دانشمند شماره ۷۹ - بسا بساط خداوند ملک دولت را شماره ۸۰ - وفا با هیچکس کردست گیتی شماره ۸۱ - نه سام و نریمان و افراسیاب شماره ۸۲ - هر که مقصود و مرادش خور و خوابست از عمر شماره ۸۳ - چو دولت خواهد آمد بنده‌ای را شماره ۸۴ - بسیار برفتند و به جایی نرسیدند شماره ۸۵ - تا سگان را وجود پیدا نیست شماره ۸۶ - اگر خونی نریزد شاه عالم شماره ۸۷ - نکنی دفع ظالم از مظلوم شماره ۸۸ - هر کجا دردمندی از سر شوق شماره ۸۹ - حاکم ظالم به سنان قلم شماره ۹۰ - ز دور چرخ چه نالی ز فعل خویش بنال شماره ۹۱ - نفس ظالم، مثال زنبورست شماره ۹۲ - آسیا سنگ ده هزار منی شماره ۹۳ - بدین الحان داودی عجب نیست شماره ۹۴ - چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش شماره ۹۵ - رسم و آیین پادشاهانست شماره ۹۶ - نشان آخر عهد و زوال ملک ویست شماره ۹۷ - آنکه در حضرت بیچون تو قربی دارد شماره ۹۸ - دامن آلوده اگر خود همه حکمت گوید شماره ۹۹ - آدمی‌سان و نیک محضر باش شماره ۱۰۰ - تا نگویی که عاملان حریص شماره ۱۰۱ - رحمت صفت خدای باقیست شماره ۱۰۲ - هیچ فرصت ورای آن مطلب شماره ۱۰۳ - الحق امنای مال ایتام شماره ۱۰۴ - ناکسان را فراستیست عظیم شماره ۱۰۵ - امیر ما عسل از دست خلق می‌نخورد شماره ۱۰۶ - چه گنجها بنهادند و دیگری برداشت شماره ۱۰۷ - خواهی از دشمن نادان که گزندت نرسد شماره ۱۰۸ - متکلف به نغمه در قرآن شماره ۱۰۹ - مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد شماره ۱۱۰ - هزار سال به امید تو توانم بود شماره ۱۱۱ - هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد شماره ۱۱۲ - اگر ملازم خاک در کسی باشی شماره ۱۱۳ - نگر تا نبینی ز ظلم شهی شماره ۱۱۴ - روز قالی فشاندنست امروز شماره ۱۱۵ - گر خردمند از اوباش جفایی بیند شماره ۱۱۶ - هر که بینی مراد و راحت خویش شماره ۱۱۷ - ظاهرا در مدح صاحب دیوان است شماره ۱۱۸ - ناگهان بانگ در سرای افتد شماره ۱۱۹ - یارب این نامه سیه کرده‌ی بی‌فایده عمر شماره ۱۲۰ - حقیقتیست که دانا سرای عاریتی شماره ۱۲۱ - در مدح صاحب دیوان شماره ۱۲۲ - نه آدمیست که در خرمی و مجموعی شماره ۱۲۳ - روز گم گشتن فرزند مقادیر قضا شماره ۱۲۴ - صانع نقشبند بی مانند شماره ۱۲۵ - یکی نصیحت درویش‌وار خواهم کرد شماره ۱۲۶ - ای غره به رحمت خداوند شماره ۱۲۷ - بندگان را ز حد به در منواز شماره ۱۲۸ - بود در خاطرم که یک چندی شماره ۱۲۹ - برای ختم سخن دست بر دعا داریم شماره ۱۳۰ - به قفل و پرهٔ زرین همی توان بستن شماره ۱۳۱ - بردند پیمبران و پاکان شماره ۱۳۲ - حدیث وقف به جایی رسید در شیراز شماره ۱۳۳ - چو رنج برنتوانی گرفتن از رنجور شماره ۱۳۴ - خداوند کشور خطا می‌کند شماره ۱۳۵ - عنکبوت ضعیف نتواند شماره ۱۳۶ - فریاد پیرزن که برآید ز سوز دل شماره ۱۳۷ - نگین ختم رسالت پیمبر عربی شماره ۱۳۸ - هاونا گفتم از چه می‌نالی شماره ۱۳۹ - هر که خیری کرد و موقوفی گذاشت شماره ۱۴۰ - هر که مشهور شد به بی‌ادبی شماره ۱۴۱ - گر بشنوی نصیحت مردان به گوش دل شماره ۱۴۲ - دل منه بر جهان که دور بقا شماره ۱۴۳ - جزای نیک و بد خلق با خدای انداز شماره ۱۴۴ - گروهی از سر بی‌مغز بیخبر گویند شماره ۱۴۵ - هر چه می‌کرد با ضعیفان دزد شماره ۱۴۶ - پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت؟ شماره ۱۴۷ - ملکداری با دیانت باید و فرهنگ و هوش شماره ۱۴۸ - پادشاهان پاسبانانند مر درویش را شماره ۱۴۹ - پروردگار خلق خدایی به کس نداد شماره ۱۵۰ - دل مبند ای حکیم بر دنیا شماره ۱۵۱ - حسن عنوان چنانکه معلومست شماره ۱۵۲ - شجر مقل در بیابانها شماره ۱۵۳ - ای که دانش به مردم آموزی شماره ۱۵۴ - دوش مرغی به صبح می‌نالید شماره ۱۵۵ - مشمر برد ملک آن پادشاه شماره ۱۵۶ - مگسی گفت عنکبوتی را شماره ۱۵۷ - پیدا شود که مرد کدامست و زن کدام شماره ۱۵۸ - دشمنت خود مباد وگر باشد شماره ۱۵۹ - چنانکه مشرق و مغرب به هم نپیوندند شماره ۱۶۰ - خواجه تشریفم فرستادی و مال شماره ۱۶۱ - کسان که تلخی حاجت نیازمودستند شماره ۱۶۲ - به مرگ خواجه فلان هیچ گم نگشت جهان شماره ۱۶۳ - خطاب حاکم عادل مثال بارانست شماره ۱۶۴ - ضرورتست که آحاد را سری باشد شماره ۱۶۵ - مراد و مطلب دنیا و آخرت نبرد شماره ۱۶۶ - طبیب و تجربت سودی ندارد شماره ۱۶۷ - مردکی غرقه بود در جیحون شماره ۱۶۸ - سگی شکایت ایام بر کسی می‌کرد شماره ۱۶۹ - لحا الله بعض الناس یأتی جهالة شماره ۱۷۰ - مثل وقوفک عندالله فی ملاء شماره ۱۷۱ - یا اسعد الناس جدا ما سعی قدم شماره ۱۷۲ - در مدح شماره ۱۷۳ - آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفت شماره ۱۷۴ - خلق در ملک خدای از همه جنسی باشد شماره ۱۷۵ - گر بدانستی که خواهد مرد ناگه در میان شماره ۱۷۶ - اگر گویندش اندر نار جاوید شماره ۱۷۷ - نکویی بابدان کردن وبالست شماره ۱۷۸ - در مدح و نصیحت شماره ۱۷۹ - پسران فلان سه بدبختند شماره ۱۸۰ - خدایا فضل کن گنج قناعت شماره ۱۸۱ - گدایان بینی اندر روز محشر شماره ۱۸۲ - چو می‌دانستی افتادن به ناچار شماره ۱۸۳ - صبر بر قسمت خدا کردن شماره ۱۸۴ - هر بد که به خود نمی‌پسندی شماره ۱۸۵ - هان ای نهاده تیر جفا در کمان حکم شماره ۱۸۶ - دوران ملک ظالم و فرمان قاطعش شماره ۱۸۷ - نه نیکان را بد افتادست هرگز شماره ۱۸۸ - زمان ضایع مکن در علم صورت شماره ۱۸۹ - جامع هفت چیز در یک روز شماره ۱۹۰ - تا تو فرمان نبری خلق به فرمان نروند شماره ۱۹۱ - چنان زندگانی کن ای نیکرای شماره ۱۹۲ - نخواهی کز بزرگان جور بینی شماره ۱۹۳ - امید عافیت آنگه بود موافق عقل شماره ۱۹۴ - خداوندان نعمت را کرم هست شماره ۱۹۵ - طبیبی را حکایت کرد پیری شماره ۱۹۶ - ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی شماره ۱۹۸ - بشنو از من سخنی حق پدر فرزندی شماره ۱۹۹ - رحم الله معشر الماضین شماره ۲۰۰ - نجس ار پیرهن شبلی و معروف بپوشد شماره ۲۰۱ - خواستم تا زحلی گویمت از روی قیاس شماره ۲۰۲ - دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت شماره ۲۰۳ - غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟ شماره ۲۰۴ - اگر ممالک روی زمین به دست آری شماره ۲۰۵ - ای پسندیده حیف بر درویش شماره ۲۰۶ - شنیده‌ام که فقیهی به دشتوانی گفقت شماره ۲۰۷ - گر از خراج رعیت نباشدت باری شماره ۲۰۸ - دیگران در ریاضتند و نیاز شماره ۲۰۹ - هر کجا خط مشکلی بکشند شماره ۲۱۰ - آن مکن در عمل که در عزلت شماره ۲۱۱ - مکافات بدی کردن حلالست شماره ۲۱۲ - دوش در سلک صحبتی بودم شماره ۲۱۳ - ز لوح روی کودک بر توان خواند شماره ۲۱۴ - بس دست دعا بر آسمان بود شماره ۲۱۵ - حاجت خلق از در خدای برآید شماره ۲۱۶ - نظر کردم به چشم رای و تدبیر شماره ۲۱۷ - بی‌هنر را دیدن صاحب هنر شماره ۲۱۸ - نبایدت که پریشان شود قواعد ملک شماره ۲۱۹ - ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی شماره ۲۲۰ - خرم تن آنکه نام نیکش شماره ۲۲۱ - مقابلت نکند با حجر به پیشانی شماره ۲۲۲ - نظر به چشم ارادت مکن به صورت دنیا شماره ۲۲۳ - یاران کجاوه، غم ندارند شماره ۲۲۴ - چو بندگان کمر بسته شرط خدمت را شماره ۲۲۵ - ای که گر هر سر موییت زبانی دارد شماره ۲۲۶ - از من بگوی شاه رعیت نواز را شماره ۲۲۷ - هر دم زبان مرده همی گوید این سخن شماره ۲۲۸ - چو دوستان تو را بر تو دل بیازارم