خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر به خدایی که در غیب و اسرار عالم است سوگند یاد میکند که غم و فراق چنان بر او تأثیر گذاشته که گویی اسب فراق بر دلش تاخته و او را به شدت آزرده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۲ - به خدایی که در ولایت غیب
به خدایی که در ولایت غیب
عالم السر و الخفیاتست ۱
که غمت شه رخم به اسب فراق
آن چنان زد که بیم شهماتست ۲
عالم السر و الخفیاتست ۱
که غمت شه رخم به اسب فراق
آن چنان زد که بیم شهماتست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۱ - در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۳ - شراب خواهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
