هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف قدرت و صنعت خداوند میپردازد که جهان را مانند کارگاه خود میسازد و طبیعت را با عناصری مانند مه و خورشید تزیین میکند. همچنین، شاعر از درخت باروری یاد میکند که نماد مدح، دعا، شکر و ثنای خداوند است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مضامین عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کمی پیچیده است و نیاز به درک ادبی دارد.
شماره ۶۱ - به خدایی که در دوازده میل
به خدایی که در دوازده میل
هفت پیکش همیشه در سفرست ۱
تختهٔ کارگاه صنعت اوست
کو سواد مه و بیاض خورست ۲
چمن بوستان نعت ترا
خاطرم آن درخت بارورست ۳
که ز مدح و دعا و شکر و ثنا
رایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است ۴
هفت پیکش همیشه در سفرست ۱
تختهٔ کارگاه صنعت اوست
کو سواد مه و بیاض خورست ۲
چمن بوستان نعت ترا
خاطرم آن درخت بارورست ۳
که ز مدح و دعا و شکر و ثنا
رایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۵۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۰ - مطایبه در موفق سبعی
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - گشتهام بینظیر تا که ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
