هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از تأثیر یک مرثیه بر خود میگوید که باعث تفکر و آشوب درونی او شده است. او از امیر عادل یاد میکند که با نقد خود باعث بهبود شعرش شده و این موضوع باعث شادی و قدردانی شاعر شده است. شاعر همچنین از تنبیه بدون زجر و تعلیم بدون چوب به عنوان ویژگیهای مثبت امیر عادل یاد میکند.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد. همچنین استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۳۳۲ - در نقدی که یکی از امرا در مرثیهٔ سیدابوطالب نعمه بدو کرده بود گوید
به نظم مرثیهای در که چون ز موجب آن
یتیموار تفکر کنم برآشوبم ۱
امیر عادل در یک دو بیت نقدی کرد
هنوزش از سر انصاف خاک میروبم ۲
وزان نشاط که آن نظم ازو منقح شد
چو سرو نو ز صبا پای حال میکوبم ۳
زهی مفید که تنبیه کرد بی زجرم
زهی ادیب که تعلیم داد بیچوبم ۴
یتیموار تفکر کنم برآشوبم ۱
امیر عادل در یک دو بیت نقدی کرد
هنوزش از سر انصاف خاک میروبم ۲
وزان نشاط که آن نظم ازو منقح شد
چو سرو نو ز صبا پای حال میکوبم ۳
زهی مفید که تنبیه کرد بی زجرم
زهی ادیب که تعلیم داد بیچوبم ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۴۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۳۱ - از بزرگی درخواست کاغذ سپید کند
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۳۳ - قاضی حمیدالدین در مدح حکیم گفته و بدو فرستاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
