هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با زبانی غنایی و پر از تصاویر شاعرانه، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق یا ذات الهی می‌پردازد. شاعر از فراق، درد عشق، و اشتیاق به وصال سخن می‌گوید و از عناصر طبیعت مانند آسمان، ستارگان، و باد برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شمارهٔ ۳۸۵ - در مرثیه

ای جهانت به مهر دل جویان
آسمان هم در این هوس پویان ۱

مویه‌گر گشته زهرهٔ مطرب
بر جهان و جهانیان مویان ۲

عمر خوش خوی روترش کرده
بی‌تو بر زندگان چو بدخویان ۳

کرده اجرام ماتمت بر وی
چرخ رایان مشتری رویان ۴

من ز حج زیارتت عاجز
وانگه آن کعبه را به جان جویان ۵

روزم از دود آتش تقدیر
تیره چون طرهٔ سیه مویان ۶

خوانم از نعمت تو بود و نهاد
در کمی روی و داردش روی آن ۷

زانکه پیوسته مردم چشمم
هست روی از غمت به خون شویان ۸

ای که مستور عدت کف تست
قطره در ابر همچو بی‌شویان ۹

نور و ظلمت ز پویهٔ قدمت
خاک کیوت چو عاشقان بویان ۱۰

نفس تو تازیان و در منزل
تازه گلهای ارجعی رویان ۱۱

تو و سکان سده در نسبت
همه همشهریان و هم کویان ۱۲

عرش رخ در جنابت آورده
قدس الله روحه گویان ۱۳
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸۴ - روی بخت خواجه خرم همچو گل
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۸۶ - در قناعت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.