هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی و شکست در عشق و دوستی میگوید و احساس پستی و فراق را بیان میکند. همچنین به مقایسه خود با دشمن میپردازد که چرا دشمن به دعا برخیزد در حالی که او در چنین روزهای سختی نشسته است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و ناامیدی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۶۲ - تا دست امید ما شکستیم ز دوست
تا دست امید ما شکستیم ز دوست
زیر لگد فراق پستیم ز دوست ۱
دشمن به دعای شب چرا برخیزد
چون ما به چنین روز نشستیم ز دوست ۲
زیر لگد فراق پستیم ز دوست ۱
دشمن به دعای شب چرا برخیزد
چون ما به چنین روز نشستیم ز دوست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۱ - گر شرح نمیدهم که حالم چونست
گوهر بعدی:رباعی ۶۳ - هردم ز تو گر تازه غمی باید هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
