هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از غم و اندوه ناشی از عشق به معشوق بلندقامت (سرو بلند) میگوید. او از یک سو از این غم شادمان است و از سوی دیگر از بیداد و آزار معشوق شکایت دارد و میپرسد که این وضعیت تا کی ادامه خواهد داشت.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاطفی پیچیده مانند عشق، غم و شکایت است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذابیت بیشتری دارد.
رباعی ۱۵۵ - پست افکندم غم تو ای سرو بلند
پست افکندم غم تو ای سرو بلند
شادم که مرا غمت بدین روز افکند ۱
داد من و بیداد تو آخر تا کی
عذر من و آزار تو آخر تا چند ۲
شادم که مرا غمت بدین روز افکند ۱
داد من و بیداد تو آخر تا کی
عذر من و آزار تو آخر تا چند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۴ - ای دل چه کنی به عشوه خود را خرسند
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۶ - آن روز که جان نامهٔ عشق تو بخواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
