هوش مصنوعی:
شاعر از گریههای ابر بر چمن به دلیل فراق یاسمن میگوید و گل در پاسخ میگوید که حاضر است خود را فدا کند، زیرا ابر بر خندههای یک هفتهای او گریه میکند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۲۲۰ - گفتم ز فراق یاسمن میگرید
گفتم ز فراق یاسمن میگرید
این ابر که زار بر چمن میگرید ۱
گل گفت به پای خویشتن برشکنم
بر خندهٔ یک هفتهٔ من میگرید ۲
این ابر که زار بر چمن میگرید ۱
گل گفت به پای خویشتن برشکنم
بر خندهٔ یک هفتهٔ من میگرید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۹ - با گل گفتم ابر چرا میگرید
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۱ - شد عمر و زمانه را جوادی نرسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
