هوش مصنوعی:
شاعر از خاک درگاه معشوق به عنوان فرش خود استفاده کرده و زندگیاش را به باد داده است. او از معشوق میخواهد که چهره زیبای خود را نشان دهد تا شاعر با آتش عشق خود، آب زندگی معشوق را نگیرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۲۶۳ - از خاک درت ساختهام مفرش خویش
از خاک درت ساختهام مفرش خویش
بر خیره به باد داده عیش خوش خویش ۱
بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش
هان تا نبرم آب تو از آتش خویش ۲
بر خیره به باد داده عیش خوش خویش ۱
بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش
هان تا نبرم آب تو از آتش خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۲ - دوش از کف وصل آن بت عشوه فروش
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۴ - یک چند نهان از دل بیحاصل خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
