هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از شبهای دوری از معشوق و یادآوری روزهای وصال میگوید و از ترس رسیدن شب مرگ که فرصت شادی دوباره را ندهد، ابراز نگرانی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و وجودی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عمق احساسی آن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۳۲۰ - شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
شبها چو ز روز وصل او یاد کنم
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز به روز وصل دل شاد کنم ۲
تا روز هزار گونه فریاد کنم ۱
ترسم که شب اجل امانم ندهد
تا باز به روز وصل دل شاد کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۱۹ - ای دل چو به غمهای جهان درمانم
گوهر بعدی:رباعی ۳۲۱ - بازیچهٔ دور آسمانم چه کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
