هوش مصنوعی:
شاعر از گل و طبیعت سخن میگوید و با اشاره به تغییر فصل و گذر زمان، از فراموشی خویشتن در سال جدید ابراز نگرانی میکند.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و شاعرانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک ادبی بالاتر است.
رباعی ۴۳۳ - ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
ای گل گهر ژاله چو در گوش کنی
وز سایهٔ ابر ترک شبپوش کنی ۱
آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست
امسال چه خویشتن فراموش کنی ۲
وز سایهٔ ابر ترک شبپوش کنی ۱
آن کت ز چمن پار برون کرد اینجاست
امسال چه خویشتن فراموش کنی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۲ - ای شاه گر آنچه میتوانی نکنی
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۴ - گر در همه عمر یک نکویی بکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.