هوش مصنوعی:
شاعر از معشوقهاش میپرسد که چرا با وجود زیباییهای طبیعیاش، همچنان به نقاشی و آرایش دست میزند. همچنین اشاره میکند که معشوقه دستانش را در آستین پنهان میکند، زیرا به کارهای ناپسند مشغول است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «سیاهکاری» میتواند حاوی پیامهای اخلاقی باشد که نیاز به درک بالاتری دارد.
رباعی ۲۶ - حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
حسنی که تو، ای نگار، داری بردست
آن نقش چرا همی نگاری بردست؟ ۱
ساعد به سر آستین همی پوش، از آنک
تو میگیری سیاه کاری بردست ۲
آن نقش چرا همی نگاری بردست؟ ۱
ساعد به سر آستین همی پوش، از آنک
تو میگیری سیاه کاری بردست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵ - زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادست
گوهر بعدی:رباعی ۲۷ - ابر آن نکند که این جلب زن کردست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
