هوش مصنوعی:
متن بیانگر درد و رنجی است که پای فلک (آسمان) را میآزارد و میخواهد سختیهای خود را به رایت (پرچم) عرضه کند. همچنین، اشاره به طمعی دارد که میخواهد دستش را بگیرد و اگر چنین نشود، مانند سگی است که پای فرد را میگیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات مانند سگ ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
رباعی ۴۷ - شد درد بر پای فلک فرسایت
شد درد بر پای فلک فرسایت
تا عرضه کند سختی خود بر رایت ۱
دارد طمع آنکه بگیری دستش
ورنه چه سگست او که بگیرد پایت؟ ۲
تا عرضه کند سختی خود بر رایت ۱
دارد طمع آنکه بگیری دستش
ورنه چه سگست او که بگیرد پایت؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶ - با یار ز نیک و بد نمیباید گفت
گوهر بعدی:رباعی ۴۸ - ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
